In de kunstwereld – en meer specifiek in het kunstonderwijs – bestaat een traditioneel en problematisch onderscheid tussen de praktijk (het maken) en de theorie (het denken). Stichting ARTWARE beschouwt theorie als praktijk en heeft de afgelopen jaren een methode ontwikkeld die leersituaties creëert waarin het kritisch reflecteren op de rol van het kunstenaarschap, de rol van het publiek en de betekenis van kunst als lerend fenomeen centraal worden gesteld. Receptieve en productieve competenties worden in deze aanpak gecombineerd.
Deze leermethode is niet gericht op het individueel verwerven van cognitieve kennis over kunst maar op het gezamenlijk creëren van een bijzondere soort van aandacht voor het buitengewone. Die aandacht is gebaseerd op intuïtie. Het gaat daarbij om het ontwikkelen van een affectief kennisdomein.
Om de ontwikkeling van dit affectief kennisdomein te stimuleren wordt een aantal actieve houdingen aangesproken die op het eerste gezicht misschien weinig met kunst te maken lijken te hebben, maar die een open benadering van aan kunst gerelateerde onderwerpen via een bypass mogelijk maken. Deze actieve houdingen (praktijken) zijn wandelen, bouwen, spreken, rondhangen, tuinieren en verzamelen.
Theorie als Praktijk (TaP) is als methode speels en experimenteel. Het is geen vak of discipline maar een attitude in een praktijk. TaP is een spel waarin het uiteindelijk gaat om actief en intuïtief te reageren op onverwachte situaties om daarmee de betekenisvolle interactie tussen mensen, dingen en werelden bloot te leggen.
De TaP-methode is sinds 2018 onderdeel van het curriculum van de Kunstacademie Maastricht en is opgenomen in de publicatie “Hetzelfde Anders Zien” die in 2022 in eigen beheer door Stichting Artware is uitgegeven.
